Doorgaan naar hoofdcontent

Ingmar Heytze. Nietzsche schrijft een laatste vers

Ingmar Heytze. Nietzsche schrijft een laatste vers. Gedichten over filosofen. Amsterdam: Podium, 2004.

"Mogelijk zal mijn werkwijze sommige lezers tegen de borst stuitten", schrijft Ingmar Heytze in het nawoord bij deze bundel, "als flauw of respectloos." Hij heeft in dit boekje de gedichten bijeengebracht die hij schreef voor Filosofie Magazine. Elk gedicht behandelt een denker (Schopenhauer, Sloterdijk, Pythagoras, Montaigne, enz.).

Flauw of respectloos zijn de gedichten soms wel, maar dat stuit mij niet zo tegen de borst. Wel is het heel duidelijk dat dit voor Heytze een soort tussendoortjes zijn geweest: de gedichten zitten geheid in elkaar, maar worden zelden echt mooi of dichterlijk. "Het voelde elke keer alsof ik een spreekbeurt aan het voorbereiden was, maar dan met een gedicht als uitkomst."

Veel gedichten zouden zo in de bloemlezing van Komrij kunnen, als voorbeelden van moderne rederijkerij. Het gedicht over Sextus Empiricus bestaat helemaal uit synoniemen voor twijfel:

Onzeker. Onwis. Ongewis. Onbeslist. Onvast.
Betwistbaar. Litigeus. Discutabel. Aanvechtbaar.
[...]

En het gedicht over Aristoteles is grotendeels doorgestreept omdat het werk van die denker immers grotendeels niet is overgeleverd:

[...]
Het zij zo. Hierbij zal ik samenvatten
waar mijn filoso### ## ########:
### ##### ## ######## ### heelal
## ###### #### ## ofwel, dat ## ####
[...]

Dat zijn natuurlijk geen gedichten die je treffen door hun enorme schoonheid. Het mooist vond ik nog:

Gadamer kijkt in de spiegel

(Blijkens de toelichting is dit een samenvatting die Gadamer zelf ooit van zijn filosofie gaf.)

Ik hoop dat er snel weer een echte bundel van Heytze komt.


Een voorpublicatie uit de bundel staat op de website van de dichter (als pdf-bestand).

Reacties

Anoniem zei…
Waarde Marc van Oostendorp,

U bent er snel bij. Dank voor uw aandacht! Ik kan me wel iets bij uw kritiek voorstellen. De filosofische gedichten zijn inderdaad een hele andere kop thee dan mijn overige werk; de geportretteerde filosofen dwingen me min of meer tot een andere werkwijze en een andere uitkomst dan bij een 'gewoon' gedicht. Tussendoortjes zijn het wat mij betreft geenszins - integendeel, ze hebben me over het algemeen meer bloed, zweet en tranen gekost dan ander werk, alleen al omdat er de nodige studie voor moest worden verricht. De bundel zelf is natuurlijk wel min of meer een tussendoortje - het is immers een bundeling van eerder gepubliceerd werk in Filosofie Magazine. Ik hoop in februari/maart volgend jaar met een nieuwe, 'echte' dichtbundel te komen. Op dit moment ben ik bezig de laatste hand te leggen aan een manuscript van 35 gedichten en evenzovele prozagedichten, samen te verschijnen in een bundel die waarschijnlijk 'Schaduwboekhouding' gaat heten. Ik kan nu al plechtig beloven dat u daarin geen filosoof aan zult treffen. Zie voor een voorproefje eventueel de meest recente nummers van 'Hollands Maandblad' en 'Het liegend konijn'.

Alle goeds,

Ingmar Heytze
www.heytze.nl
ingmar@heytze.nl

Populaire berichten van deze blog

Remco Campert. Compact. Amsterdam: Van Oorschot, 2016.

Nu Simon Carmiggelt, Annie M.G. Schmidt en Margo Minco aan de beurt waren geweest, mocht Remco Campert niet ontbreken in de serie Gedundrukt van Van Oorschot, waarin ieder jaar kennelijk een 'meester van de korte baan' wordt geëerd.

Helaas is de selectie, op verzoek van Campert gemaakt door zijn biograaf Mirjam van Hengel, nogal braaf uitgevallen. In de drie afdelingen, met gedichten, verhalen en columns, overheerst een licht melancholische toon en wordt vooral veel autobiografisch of quasi-autobiografisch teruggekeken op des schrijvers jonge jaren. (Althans, er gaat nogal veel over die jonge jaren. In technische zin wordt er natuurlijk niet altijd teruggekeken, omdat sommig werk in die jonge jaren geschreven is.) Er zijn verhaaltjes en gedichtjes over de kindertijd, over de jonge jaren, als jonge student.

Misschien is het omdat Van Hengel met haar onderzoek voor haar eigen boek vooral die periode heeft afgedekt en dus dat deel van het oeuvre goed kent, maar mij ging het op ze…

A.F.Th. van der Heijden. Advocaat van de hanen. Querido, 2014 (1990).

Omdat ik deze zomer intensief Van der Heijdens feuilleton President Tsaar op Obama Beach volgde, las ik parallel daaraan ook sommig ouder werk terug: vaak slechts voor een deel, omdat ik me iets herinnerde bij het lezen van het feuilleton, maar sommige boeken heb ik uiteindelijk voor een zo groot deel nagelezen dat ze uiteindelijk ook wel in dit logboekje terecht zullen komen.

Advocaat van de hanen is waarschijnlijk Van der Heijdens meestgelezen boek, omdat het relatief zelfstandig staat van de rest van de cyclus én omdat het ongeveer de structuur heeft van een thriller. Het is allemaal relatief: er wordt eigenlijk onderhuids behoorlijk veel verwezen naar de rest van Van der Heijdens werk, en voor een thriller is het nu ook weer niet zo heel spannend. Hoe de betrokkenheid van Ernst Quispel bij de moord op Kiliaan Noppen precies is, is weliswaar in het begin niet heel erg duidelijk, maar ook geen groot mysterie; en de onthulling van wie nu precies de echte moordenaar is, komt als een so…

Nick Hornby. Funny Girl. Penguin, 2015.

Nick Hornby leeft in een fijne wereld, die uit twee kanten bestaat. Aan de ene kant is er competent uitgevoerd werk. Aan de andere kant bestaat er pretentieloos, maar daarom niet minder competent uitgevoerd vermaak.

Het is een wereld van romantische komedie, zij het dat die komedie ook nog best 30 jaar door kan gaan en dan nog altijd niet verzuurt. Het is een wereld waarin je af en toe geniet van een voetbalwedstrijd en dan weer van een goed boek. Het is een wereld waarin je niet eens heel veel moeite hoeft te doen om mooie, door veel mensen gemaakte dingen hoeft te maken, omdat het je eigenlijk allemaal aan komt waaien.

Het is in dit boek de wereld van Barbara uit Blackpool die aan het begin van de roman – die zich afspeelt in de jaren zestig – wegloopt als ze tot Miss Blackpool verkozen wordt en denkt dat er iets beters op haar wacht en die dan binnen korte tijd inderdaad haar eigen sitcom krijgt op de BBC. Die moeiteloos vervolgens miljoenen kijkers aan zich bindt.

Veel spanning zi…