4.3.05

Erik Menkveld. Prime time.

Erik Menkveld. Prime time. Amsterdam: Van Oorschot, 2005.

Zijn vorige bundel heb ik aan heel veel mensen cadeau gegeven, maar met de nieuwe Menkveld zal ik dat niet zo snel doen. Het is wat minder woest allemaal, wat bedaagder en vooral wat minder vrolijk. Een gedicht -- een gelegenheidsgedicht -- is een uitzondering. Dat wilde ik aan 1 persoon cadeau doen, en dat heb ik ook gedaan.


Zo'n vriendschap


Zo'n vriendschap die zich aanvankelijk even
verliefd waant niet lang alsof een jonge eik
zich even roos zo'n jong begonnen vriendschap
toevallig ontsproten aan een onvoorziene
avond eten onvoorziene disgenoten jong
beginnend allemaal collega's gelachten dat we
toen en later vaak ook weer weet jij nog waarom
iets met omgestoten water ijsklontjes
op iemands ik geloof mijn schoot

zo'n vriendschap die huisraad een huwelijk
uit helpt takelen bel me als je het niet meer dag
en nacht wat je nooit deed toen tot mijn spijt
geloof ik achteraf zo'n vriendschap die soms
even zit te eten of in zeeland is maar altijd graag
omhelst zeepbakjes een roekeloos nieuw huis
in schroeft spreekt op de volgende roekeloze
bruiloft de laatste de beste zo'n vriendschap

die soms even onder de voet door carrièrestappen
directeurschappen raken kan de kinderen schrijven
anderzijds maar graag en innig omhelzen blijft
en over ouders weten wil de liefde werk zich
regelmatig voorneemt eens gevieren te gaan
en dat uiteindelijk doet zo'n vriendschap

en hoe anders gekleed gehuwd gehuisvest ook
inmiddels altijd is gebleven en met jeugdig ongeloof
verneemt dat jij nu vijftig en zijn eigen jaarringen
begint te tellen en zich met geen woorden drukte
geschil nog laat vellen zo'n vriendschap?

Erik Menkveld, 2005

Geen opmerkingen: