Doorgaan naar hoofdcontent

Tommy Wieringa. Joe Speedboot

Tommy Wieringa. Joe Speedboot. Amsterdam: De Bezige Bij, 2005.

Er wordt wel beweerd dat je je spieren al kunt trainen door alleen maar aan lichamelijke activiteit te denken. Als dat zo is, heb ik sinds ik Joe Speedboot gelezen heb, een enorm krachtige rechterarm ontwikkeld. De verteller, Frans Hermans ofwel François le Bras, kan sinds een ongeluk geen lichaamsdeel meer controleren, behalve zijn rechterarm. Met die ene arm moet hij het leven pakken, en dat doet hij ook uit alle macht: hij draait er papierbriketten mee, schrijft de geschiedenis van zijn dorp Lomark en wordt een succesvol armworstelaar.

De geschiedenis gaat vooral over een jongen die als nieuwkomer het dorp inkomt, die bommen maakt en een echt werkend vliegtuig, en die zichzelf een naam gegeven heeft: Joe Speedboot. Ook Fransjes carrière als armworstelaar geschiedt onder aanvoering en training van Joe.

Doordat de personages zo excentriek zijn, doordat een ervan lichamelijk gehandicapt is, doordat het (arm)worstelen er zo'n belangrijke rol in speelt, doordat er zo'n sterk vitaal gevoel uit spreekt, doet Joe Speedboot me af en toe denken aan de boeken van John Irving, waarin die ingrediënten ook allemaal een rol spelen. Toch is de sfeer anders, Hollandser, je voelt het leven in een dorp aan de rivier:

- Dag jongen, zegt ma wanneer ze 's morgens binnenkomt. Eerst maar 's een lekker bakje.

Daartoe brengt zij een thermoskan van verbleekt plastic mee waaruit zij sterke koffie schenkt. Koffie drink ik met een rietje, evenals andere hete dranken die brandwonden veroorzaken wanneer ze omvallen in je schoot. Het liefst heb ik rietjes met ribbels die zich laten buigen tot een hoek van vijfenveertig graden. Ma heeft mijn bed opgemaakt en komt aan tafel zitten.

Reacties

Anoniem zei…
volgens mij speelt het zich niet in het zuiden maar in het oosten van het land. Lomark doet sterk denken aan Loo een dorp bij Duiven. Het ligt aan de rivier en er is ook een weg naar een veerpont die bij hoogwater overstroomt. In het boek grenst Lomark aan Westerveld. Loo bij Duiven grenst aan Westervoort. Ook zag ik laatst de schrijver tijdens een interview op een plek in de uiterwaarden in de buurt van Loo.
Anoniem zei…
volgens mijn info is lomark huissen bij ARNHEM
Anoniem zei…
Lomark is voor 99,99% zeker Huissen. Ik ben zelf een huissenaar en herken zoveel elementen van ons stadje in lomark dat het geen toeval meer kan zijn....
Anoniem zei…
Ja, en op een gegeven moment wordt er vanaf oosterbeek naar lomark gelopen door autopech, moet dus wel in die regio liggen.
Anoniem zei…
danku =] helpt me in mn boekverslag muhaehzhuaheamuhaehahzhzedh omg
Anoniem zei…
Volgens mij is Lomark Dreumel in de buurt van Druten. Zeker weten
Anoniem zei…
lomark is amsterdam zeker weten
Anoniem zei…
westerveld is ook een gemeente in zuidwest drente =) om het nog ingewikkelder te maken =) en arnhem is bij duiven mensen, en idd, t deed mij ook aan huissen denken, maar mensen, de schrijver heeft zelf in een interview gezegd dat ie het dorp verzonnen heeft, dus kan ie niet gewoon inspiratie op hebben gedaan van een paar dorpen en plekken enz, en zo een perfect dorp verzonnen die bij het verhaal past... dat lijkt mij het meest waarschijnlijk... xD en ik vind t geen kutboek =)
Anoniem zei…
ik den dat het limburg is, is ook dom stadje

Populaire berichten van deze blog

Remco Campert. Compact. Amsterdam: Van Oorschot, 2016.

Nu Simon Carmiggelt, Annie M.G. Schmidt en Margo Minco aan de beurt waren geweest, mocht Remco Campert niet ontbreken in de serie Gedundrukt van Van Oorschot, waarin ieder jaar kennelijk een 'meester van de korte baan' wordt geëerd.

Helaas is de selectie, op verzoek van Campert gemaakt door zijn biograaf Mirjam van Hengel, nogal braaf uitgevallen. In de drie afdelingen, met gedichten, verhalen en columns, overheerst een licht melancholische toon en wordt vooral veel autobiografisch of quasi-autobiografisch teruggekeken op des schrijvers jonge jaren. (Althans, er gaat nogal veel over die jonge jaren. In technische zin wordt er natuurlijk niet altijd teruggekeken, omdat sommig werk in die jonge jaren geschreven is.) Er zijn verhaaltjes en gedichtjes over de kindertijd, over de jonge jaren, als jonge student.

Misschien is het omdat Van Hengel met haar onderzoek voor haar eigen boek vooral die periode heeft afgedekt en dus dat deel van het oeuvre goed kent, maar mij ging het op ze…

A.F.Th. van der Heijden. Advocaat van de hanen. Querido, 2014 (1990).

Omdat ik deze zomer intensief Van der Heijdens feuilleton President Tsaar op Obama Beach volgde, las ik parallel daaraan ook sommig ouder werk terug: vaak slechts voor een deel, omdat ik me iets herinnerde bij het lezen van het feuilleton, maar sommige boeken heb ik uiteindelijk voor een zo groot deel nagelezen dat ze uiteindelijk ook wel in dit logboekje terecht zullen komen.

Advocaat van de hanen is waarschijnlijk Van der Heijdens meestgelezen boek, omdat het relatief zelfstandig staat van de rest van de cyclus én omdat het ongeveer de structuur heeft van een thriller. Het is allemaal relatief: er wordt eigenlijk onderhuids behoorlijk veel verwezen naar de rest van Van der Heijdens werk, en voor een thriller is het nu ook weer niet zo heel spannend. Hoe de betrokkenheid van Ernst Quispel bij de moord op Kiliaan Noppen precies is, is weliswaar in het begin niet heel erg duidelijk, maar ook geen groot mysterie; en de onthulling van wie nu precies de echte moordenaar is, komt als een so…

Nick Hornby. Funny Girl. Penguin, 2015.

Nick Hornby leeft in een fijne wereld, die uit twee kanten bestaat. Aan de ene kant is er competent uitgevoerd werk. Aan de andere kant bestaat er pretentieloos, maar daarom niet minder competent uitgevoerd vermaak.

Het is een wereld van romantische komedie, zij het dat die komedie ook nog best 30 jaar door kan gaan en dan nog altijd niet verzuurt. Het is een wereld waarin je af en toe geniet van een voetbalwedstrijd en dan weer van een goed boek. Het is een wereld waarin je niet eens heel veel moeite hoeft te doen om mooie, door veel mensen gemaakte dingen hoeft te maken, omdat het je eigenlijk allemaal aan komt waaien.

Het is in dit boek de wereld van Barbara uit Blackpool die aan het begin van de roman – die zich afspeelt in de jaren zestig – wegloopt als ze tot Miss Blackpool verkozen wordt en denkt dat er iets beters op haar wacht en die dan binnen korte tijd inderdaad haar eigen sitcom krijgt op de BBC. Die moeiteloos vervolgens miljoenen kijkers aan zich bindt.

Veel spanning zi…