12.8.06

Alexis de Roode. Geef mij een wonder. Amsterdam: Podium, 2005.

Ongegeneerd sentimenteel zijn:

HET SCHRIFT IN DE KAPEL

Voor mijn zusje, en mijn ouders.
Dat wat ik bid en zeg, de waarheid is.
Voor opa dat hij nog lang bij ons mag blijven.
Voor mijn lieve oma van 94 jaar, dat ze gauw mag sterven.
Dat mama niet te veel pijn voelt.
Dat mijn schoonzus snel uit haar lijden verlost mag worden.
Voor mijn kinderen die wij nu echt los moeten laten.
Voor alle lieve mensen die hier niet meer zijn.
Voor eenheid in een verdeeld Oekraïne.
Moge ons vakbondswerk gezegend worden.
De liefde, enkel alleen de liefde.

En sinds 1998, om de vier, vijf pagina's,
steeds in hetzelfde ronde handschrift:

Voor een leuke, lieve vriend.

Mooi!

Geen opmerkingen: