Doorgaan naar hoofdcontent

Meindert Fennema. Geert Wilders - Tovenaarsleerling. Amsterdam: Bert Bakker, 2010

Meindert Fennema. Geert Wilders - Tovenaarsleerling Het komt niet vaak voor dat ik de hoofdpersoon van een boek net nadat ik het boek dichtgeslagen heb live een persconferentie zie geven. Maar de politicoloog Meindert Fennema heeft deze week een boek gepubliceerd over een van de hoofdrolspelers van de Nederlandse politiek van dit moment. En Wilders heeft vanavond toegelicht waarom hij niet in een regering met het CDA kan gaan zitten.

Het is geen briljant boek, vind ik. Aan de ene kant haalt Fennema de meeste van zijn informatie uit kranten en andere openbare bronnen, zodat deze 'politieke biografie' vooral alles op een rijtje zet wat ik toch wel zo'n beetje wist - alleen aan het begin van de jaren vloog meneer Wilders nog een beetje onder mijn radartje. Aan de andere kant lees je dan soms ineens zinnen als "Wilders was daar niet blij mee, al kon hij dat niet hardop zeggen", waarvan het zo evident is dat ze uit de duim van de auteur komen dat ik niet begrijp waarom hij er moet staan.

Zo wordt er ook ineens, op niets af, melding gemaakt van een aantal one-night stands die Wilders zou hebben gehad met onder andere leden van andere fracties en dat zijn relatie met zijn vrouw heel slecht was, terwijl dit enerzijds aan het politieke betoog weinig bijdraagt, en er anderzijds over allerlei andere persoonlijke verwikkelingen (hoe is zijn relatie met zijn broer die een weblog tegen hem schrijft? hoe komt het dat hij na de afgelopen verkiezingen zo uitgebreid zijn vrouw bedankte?)

Veel raadsels rondom het verschijnsel Geert Wilders zijn dus niet opgelost. Wat wil die man nu werkelijk? Hoe kan iemand de strijd tegen de 'islamisering' zo serieus nemen dat hij zijn leven ervoor in de waagschaal wil stellen? En hoe kan de vreemde reactie van de rest van Nederland verklaard worden? (Toen ik dit boek gisteren kocht, zei de boekhandel dat ik het ook zo wel mee mocht nemen, alsof hij van een boek over zo iemand geen cent wou verdienen.)

Het allerbeste hoofdstuk gaat overigens wel over die vreemde reactie: het hoofdstuk over het proces dat momenteel tegen Wilders gevoerd wordt. Hier zet Fennema heel precies de geschiedenis van de relevante rechtspraak uiteen, maar hij legt ook heel duidelijk en precies uit waarom hij het slecht vindt dat deze stap door het Openbaar Ministerie is gezet.

Het definitieve boek over het verschijnsel Wilders komt er misschien pas over vijftig jaar; de schrijver ervan zal Fennema's boek vast als een van de bronnen gebruiken. Tot die tijd blijft het raden wat er nu eigenlijk allemaal precies op dit moment gebeurt in Nederland.

Reacties

ijsbrand zei…
Telkens probeer ik buitenlanders uit te leggen: die Wilders is niet interessant, de reactie op Wilders, die maken nu juist zo veel duidelijk over Nederland.

Baten mag het niet.
Anoniem zei…
Heb het boek net uit. Het leest als een scriptie, zo saai is het. Een opeenvolging van feiten met af en toe een raar fantasietje. Zal de schrijver er wel tussen hebben gemoffeld op voorspraak van zijn uitgever. Geen aanrader.

Populaire posts van deze blog

Willem Frederik Hermans. Het behouden huis. Amsterdam: De Bezige Bij, 2012 (1952).

Het behouden huis: het is oorlog, het is al heel lang oorlog, het is doodschieten of doodgeschoten worden. Dat alles is al meteen duidelijk vanaf de eerste bladzijde van deze roemruchte novelle van Willem Frederik Hermans. En zoals de dingen gaan: ik geloof dat ik alles gelezen heb van deze beroemde schrijver, maar deze beroemde novelle, misschien wel het beroemdste wat hij schreef, nou net niet.

Het is een aangrijpend verhaal, een verhaal dat je beklemt doordat het je ertoe verleidt net zo opportunistisch te denken als de soldaat die de hoofdpersoon is. Heel lang kun je dat voor jezelf verantwoorden doordat die soldaat duidelijk aan de goede kant is: hij heeft immers aan het begin van het verhaal al meteen een hele serie vluchtende Duitsers doodgeschoten. Aan het einde van het verhaal zijn de rollen omgedraaid en blijkt hij – blijk jij, blijk ik – medeplichtig aan gruwelijker misdaden dan de Duitsers in het verhaal begaan.

Wikipedia denkt op gezag van allerlei vooraanstaande critici d…

Aafke Romeijn. Concept M. Amsterdam: Arbeiderspers, 2018.

Hava leeft in een wereld die de onze is, maar dan nét een beetje verschoven. Het is geen 2018, maar 2020 en bovendien zijn er sinds de jaren 90 hier in Nederland een paar dingen net een beetje anders gelopen. Een politieke partij heeft bijna de absolute macht gekregen en een ziekte houdt het land ook al tijden in de greep: kleurloosheid. Er worden steeds meer kinderen geboren die lijden aan die ziekte, die de samenleving handen vol geld kost, omdat de kleurlozen voortdurend een heel duur kleurmiddel nodig hebben. Radicaal-rechtse jongeren willen daarom af van al die kleurlozen, die de samenleving ontwrichten.

Hava is één van hen én ze is zelf kleurloos.

Bij zo'n het-had-ook-zo-kunnen-gaan-verhaal doet zich altijd de vraag voor: waarom vertelt iemand dit? Waarom spiegelt iemand ons een wereld voor die lijkt op de onze, maar die net een beetje anders is? Waarom geen ongebreidelde fantasie, of juist een realistisch beeld, maar iets ertussen in? Je kunt het bijna niet lezen zonder au…

Pieter A.M. Seuren. Chomsky's Minimalism. Oxford: OUP, 2004.

Noam Chomsky, dat weet iedereen, is al decennialang een centrale figuur in de taalwetenschap. In het bijzonder de leer van de zinsbouw, de syntaxis, heeft hij heel belangrijk gemaakt en nog steeds is het binnen die syntaxis zo dat iedereen naar Chomsky kijkt: sommigen vol bewondering en anderen vol afschuw, maar iedereen kijkt. Iemand die zo vol afschuw kijkt is Pieter Seuren, inmiddels alweer geruimte tijd emeritus hoogleraar in Nijmegen. In 2004 schreef hij een soort pamflet tegen Chomsky en de laatste versie van diens theorie, het zogenoemde minimalisme. Seuren laat geen spaan heel van dat minimalisme van Chomsky: de theorie zit volkomen onlogisch in elkaar, vanuit wetenschapsfilosofisch oogpunt bekeken is het een warboel, er bestaan geen feiten die deze theorie wel kan verklaren maar andere niet, terwijl omgekeerd andere theorieën wel allerlei feiten kunnen verklaren waar het minimalisme niets mee kan, enz. Maar bovenal is het boek een persoonlijke aanval op Chomsky: de man is …