{F}. About Schmidt. De recensies die ik over deze film gelezen had, behelsden ongeveer dat dit een draak van een film was die door het acteertalent van Jack Nicholson nog een beetje gered wordt. Dat acteertalent, ik doe er niks aan af, maar volgens mij is dit helemaal geen draak van een film, maar een tamelijk luchtig spel met een op zich misschien wat melodramatisch onderwerp: de man die snel achter elkaar baan en vrouw verliest en dan een beetje dreigt te verloederen. Hoewel het allemaal op zijn pootjes terechtkomt. De satire op de Amerikaanse softies in de schoonfamilie vind ik grappig, nog afgezien van Nicholson's reacties erop.
Het eerste kwart: Lize Spit, Het smelt
Het lijkt me niet onwaarschijnlijk dat de oervorm van de fictie het spel is, het kinderspel: "Jij was de vader en ik de moeder." Je bedenkt iets, en je bedenkt samen iets. In die oervorm is er nog geen onderscheid tussen spreker en luisteraar, je bouwt samen aan dat presens historicum. Het kinderspel is het structurerende element van Lize Spits roman Het smelt. Het gaat daarbij om gruwelijke spelen – maar niemand heeft gezegd dat kinderspel alleen maar gezellig samen een huisje bouwen van Lego is. De titel verwijst naar een raadsel dat Eva, de vertelster in het verhaal, aan andere meisjes opgeeft. De bedoeling van het raadsel is dat die meisjes het niet raden en dat ze daarvoor dan gestraft worden, bijvorbeeld doordat ze hun kleren uitdoen. Het is een raadsel waarbij een geheimzinnige situatie wordt geschetst en de deelnemers door ja/nee -vragen te stellen moeten reconstrueren wat er nu precies gebeurd is. Zoals Eva aan het einde iedereen in haar geboortedorp straft door h...
Reacties