Doorgaan naar hoofdcontent

Michael Willers. Algebra. Van vectoren tot variabelen: het ABC van X plus Z. Kerkdriel: Librero, 2010.

Michael Willers. Algebra. Van vectoren tot variabelen: het ABC van X plus Z

Vertaling: Debby Nieberg.

Wiskundigen denken dat niet-wiskundigen denken dat wiskunde iets uitermate stoffigs is. Misschien hebben ze daar gelijk in, die wiskundigen. Maar ik denk dat ze zich vergissen als ze denken dat alle niet wiskundigen er zo over denken — zelfs degenen die boeken kopen met een titel als Algebra. Van vectoren tot variabelen.

Misschien hoorde ik ook niet helemaal tot de doelgroep van dit boek. De wiskunde die erin wordt uitgelegd is wel een beetje heel erg simpel. En als de auteur wil uitleggen dat het getal π de moeite waard is, zegt hij: "Ik heb het op een T-shirt staan. En regelmatig komen er mensen naar me toe die zeggen dat ik zo'n leuk T-shirt heb." Kijk, daar gaat het wiskundig hart wel ineens een stuk warmer van kloppen.

Misschien is het een cultuurverschil? De toon van het boek was wat mij betreft wel erg Amerikaans. Het ziet er trouwens wel mooi en elegant uit, de Nederlandse uitgever heeft zijn best gedaan. Het boek ziet er misschien alleen te degelijk uit voor het tamelijk lage niveau en het populaire toontje dat erin wordt aangeslagen. Het is in ieder geval opvallend dat ik Algebra, dat dit jaar is uitgegeven, nu al bij De Slegte in de ramsj kon kopen.

Reacties

Ionica zei…
Ik denk niet dat alle niet-wiskundigen wiskunde maar stoffig vinden hoor! Dit boek klinkt zelf nogal stoffig, had er nog nooit van gehoord en ga het maar overslaan.

Wel leuk om te lezen dat Logicomix goed beviel.

Ik moet trouwens nog steeds aan If on a Winter's Night a Traveller beginnen, maar heb nu mijn e-reader voor een maand uitgeleend.
MvO zei…
Ik denk ook niet dat alle wiskundigen denken dat alle niet-wiskundigen denken enz., hoor, Ionica! Maar dat je je e-reader hebt uitgeleend, daar hoor ik wel van op. Wat doe je dan ondertussen?
Ionica zei…
Nu lees ik boeken van de bibliotheek en pak eindelijk de boeken die al tijden op de plank lagen. Ik ben nu bezig met de complete reeks The best American non-required reading, ken je die? Ik vind ze echt briljant.

De e-reader is trouwens met mijn moeder een maand naar Amerika. Hoeft ze niet zo te sjouwen...

Populaire posts van deze blog

Willem Frederik Hermans. Het behouden huis. Amsterdam: De Bezige Bij, 2012 (1952).

Het behouden huis: het is oorlog, het is al heel lang oorlog, het is doodschieten of doodgeschoten worden. Dat alles is al meteen duidelijk vanaf de eerste bladzijde van deze roemruchte novelle van Willem Frederik Hermans. En zoals de dingen gaan: ik geloof dat ik alles gelezen heb van deze beroemde schrijver, maar deze beroemde novelle, misschien wel het beroemdste wat hij schreef, nou net niet.

Het is een aangrijpend verhaal, een verhaal dat je beklemt doordat het je ertoe verleidt net zo opportunistisch te denken als de soldaat die de hoofdpersoon is. Heel lang kun je dat voor jezelf verantwoorden doordat die soldaat duidelijk aan de goede kant is: hij heeft immers aan het begin van het verhaal al meteen een hele serie vluchtende Duitsers doodgeschoten. Aan het einde van het verhaal zijn de rollen omgedraaid en blijkt hij – blijk jij, blijk ik – medeplichtig aan gruwelijker misdaden dan de Duitsers in het verhaal begaan.

Wikipedia denkt op gezag van allerlei vooraanstaande critici d…

Pieter A.M. Seuren. Chomsky's Minimalism. Oxford: OUP, 2004.

Noam Chomsky, dat weet iedereen, is al decennialang een centrale figuur in de taalwetenschap. In het bijzonder de leer van de zinsbouw, de syntaxis, heeft hij heel belangrijk gemaakt en nog steeds is het binnen die syntaxis zo dat iedereen naar Chomsky kijkt: sommigen vol bewondering en anderen vol afschuw, maar iedereen kijkt. Iemand die zo vol afschuw kijkt is Pieter Seuren, inmiddels alweer geruimte tijd emeritus hoogleraar in Nijmegen. In 2004 schreef hij een soort pamflet tegen Chomsky en de laatste versie van diens theorie, het zogenoemde minimalisme. Seuren laat geen spaan heel van dat minimalisme van Chomsky: de theorie zit volkomen onlogisch in elkaar, vanuit wetenschapsfilosofisch oogpunt bekeken is het een warboel, er bestaan geen feiten die deze theorie wel kan verklaren maar andere niet, terwijl omgekeerd andere theorieën wel allerlei feiten kunnen verklaren waar het minimalisme niets mee kan, enz. Maar bovenal is het boek een persoonlijke aanval op Chomsky: de man is …

Paul Celan. Verzamelde gedichten. Amsterdam: Meulenhoff, 2003.

Met een vertaling van Ton Naaijkens.Dit is het verslag van een mislukking. Paul Celan is een groot dichter die ook in Nederlandgerespecteerde liefhebbers heeft, en door een van hen, de hoogleraar Duits en vertaalwetenschap Ton Naaijkens, in het Nederlands is vertaald. Celans verhaal - dat van een Duitstalige Roemeense Jood die na de oorlog het Duits opnieuw moest uitvinden om een glimp de verschrikkingen op te kunnen schrijven - is indrukwekkend, en zijn Verzamelde gedichten zijn in het Nederlands ongehoord prachtig opgeschreven.Maar het boek ziet er ook uit als een brok geblakerd beton, en het is me niet gelukt om er doorheen te breken. Ik begrijp niet wat ik als lezer verondersteld wordt te doen met een gedicht als:Das umhergestossene
Immer-Licht, lehmgelb,
hinter
PlanetenhäuptenErfundene
Blicke, Seh-
narben,
ins Raumschiff gekerbt,
betteln im Erden-
münder.(Het alle kanten op gestoten
steeds licht, leemgeel,
achter
planetenhoofden.Bedachte
blikken, kijk-
krassen, diep
in het ruimte…