Doorgaan naar hoofdcontent

Michael Willers. Algebra. Van vectoren tot variabelen: het ABC van X plus Z. Kerkdriel: Librero, 2010.

Michael Willers. Algebra. Van vectoren tot variabelen: het ABC van X plus Z

Vertaling: Debby Nieberg.

Wiskundigen denken dat niet-wiskundigen denken dat wiskunde iets uitermate stoffigs is. Misschien hebben ze daar gelijk in, die wiskundigen. Maar ik denk dat ze zich vergissen als ze denken dat alle niet wiskundigen er zo over denken — zelfs degenen die boeken kopen met een titel als Algebra. Van vectoren tot variabelen.

Misschien hoorde ik ook niet helemaal tot de doelgroep van dit boek. De wiskunde die erin wordt uitgelegd is wel een beetje heel erg simpel. En als de auteur wil uitleggen dat het getal π de moeite waard is, zegt hij: "Ik heb het op een T-shirt staan. En regelmatig komen er mensen naar me toe die zeggen dat ik zo'n leuk T-shirt heb." Kijk, daar gaat het wiskundig hart wel ineens een stuk warmer van kloppen.

Misschien is het een cultuurverschil? De toon van het boek was wat mij betreft wel erg Amerikaans. Het ziet er trouwens wel mooi en elegant uit, de Nederlandse uitgever heeft zijn best gedaan. Het boek ziet er misschien alleen te degelijk uit voor het tamelijk lage niveau en het populaire toontje dat erin wordt aangeslagen. Het is in ieder geval opvallend dat ik Algebra, dat dit jaar is uitgegeven, nu al bij De Slegte in de ramsj kon kopen.

Reacties

Ionica zei…
Ik denk niet dat alle niet-wiskundigen wiskunde maar stoffig vinden hoor! Dit boek klinkt zelf nogal stoffig, had er nog nooit van gehoord en ga het maar overslaan.

Wel leuk om te lezen dat Logicomix goed beviel.

Ik moet trouwens nog steeds aan If on a Winter's Night a Traveller beginnen, maar heb nu mijn e-reader voor een maand uitgeleend.
MvO zei…
Ik denk ook niet dat alle wiskundigen denken dat alle niet-wiskundigen denken enz., hoor, Ionica! Maar dat je je e-reader hebt uitgeleend, daar hoor ik wel van op. Wat doe je dan ondertussen?
Ionica zei…
Nu lees ik boeken van de bibliotheek en pak eindelijk de boeken die al tijden op de plank lagen. Ik ben nu bezig met de complete reeks The best American non-required reading, ken je die? Ik vind ze echt briljant.

De e-reader is trouwens met mijn moeder een maand naar Amerika. Hoeft ze niet zo te sjouwen...

Populaire berichten van deze blog

Remco Campert. Compact. Amsterdam: Van Oorschot, 2016.

Nu Simon Carmiggelt, Annie M.G. Schmidt en Margo Minco aan de beurt waren geweest, mocht Remco Campert niet ontbreken in de serie Gedundrukt van Van Oorschot, waarin ieder jaar kennelijk een 'meester van de korte baan' wordt geëerd.

Helaas is de selectie, op verzoek van Campert gemaakt door zijn biograaf Mirjam van Hengel, nogal braaf uitgevallen. In de drie afdelingen, met gedichten, verhalen en columns, overheerst een licht melancholische toon en wordt vooral veel autobiografisch of quasi-autobiografisch teruggekeken op des schrijvers jonge jaren. (Althans, er gaat nogal veel over die jonge jaren. In technische zin wordt er natuurlijk niet altijd teruggekeken, omdat sommig werk in die jonge jaren geschreven is.) Er zijn verhaaltjes en gedichtjes over de kindertijd, over de jonge jaren, als jonge student.

Misschien is het omdat Van Hengel met haar onderzoek voor haar eigen boek vooral die periode heeft afgedekt en dus dat deel van het oeuvre goed kent, maar mij ging het op ze…

A.F.Th. van der Heijden. Advocaat van de hanen. Querido, 2014 (1990).

Omdat ik deze zomer intensief Van der Heijdens feuilleton President Tsaar op Obama Beach volgde, las ik parallel daaraan ook sommig ouder werk terug: vaak slechts voor een deel, omdat ik me iets herinnerde bij het lezen van het feuilleton, maar sommige boeken heb ik uiteindelijk voor een zo groot deel nagelezen dat ze uiteindelijk ook wel in dit logboekje terecht zullen komen.

Advocaat van de hanen is waarschijnlijk Van der Heijdens meestgelezen boek, omdat het relatief zelfstandig staat van de rest van de cyclus én omdat het ongeveer de structuur heeft van een thriller. Het is allemaal relatief: er wordt eigenlijk onderhuids behoorlijk veel verwezen naar de rest van Van der Heijdens werk, en voor een thriller is het nu ook weer niet zo heel spannend. Hoe de betrokkenheid van Ernst Quispel bij de moord op Kiliaan Noppen precies is, is weliswaar in het begin niet heel erg duidelijk, maar ook geen groot mysterie; en de onthulling van wie nu precies de echte moordenaar is, komt als een so…

Nick Hornby. Funny Girl. Penguin, 2015.

Nick Hornby leeft in een fijne wereld, die uit twee kanten bestaat. Aan de ene kant is er competent uitgevoerd werk. Aan de andere kant bestaat er pretentieloos, maar daarom niet minder competent uitgevoerd vermaak.

Het is een wereld van romantische komedie, zij het dat die komedie ook nog best 30 jaar door kan gaan en dan nog altijd niet verzuurt. Het is een wereld waarin je af en toe geniet van een voetbalwedstrijd en dan weer van een goed boek. Het is een wereld waarin je niet eens heel veel moeite hoeft te doen om mooie, door veel mensen gemaakte dingen hoeft te maken, omdat het je eigenlijk allemaal aan komt waaien.

Het is in dit boek de wereld van Barbara uit Blackpool die aan het begin van de roman – die zich afspeelt in de jaren zestig – wegloopt als ze tot Miss Blackpool verkozen wordt en denkt dat er iets beters op haar wacht en die dan binnen korte tijd inderdaad haar eigen sitcom krijgt op de BBC. Die moeiteloos vervolgens miljoenen kijkers aan zich bindt.

Veel spanning zi…